. هیچکس به طور جدی در برابر اجرای حکم فرزاد کمانگر و دیگران برنخاست، روزنامههای تهران به چاپ اطلاعیه دادستانی تهران مبنی بر به هلاکت رساندن تروریستهای کرد اکتفا کردند. اعدام آنها به بخشی از تقویم جنبش تبدیل نشد و هیچ حرکتی را برنیانگیخت و بدین ترتیب فرزاد و دیگران دیگر حتی پیش از آن که توسط جمهوری اسلامی بمیرند توسط امید و فراموشی جنبش به خاک سپرده شدند.
چه باید کرد؟
تازه ترین مطلب
طبقه کارگر، همیشه قابل کشف
کارگران به عنوان یک گروه بزرگ معترض به وضع موجود، در خیزش جنبش سبز – به ویژه بعد از عاشورای ۸۸ – احساس نکردند کسی به مطالبات آنها اهمیت میدهد. با نزدیک شدن هر مناسبت زمزمه دعوت به خیابان سر میگرفت اما ۱۱ اردیبهشت جزو این تقویم اعتراضی نبود. در صحبت های پیرامون جنبش سبز به گونهای از آن سخن میرفت که گویی جزو مایملک و کلکسیون افتخارات طبقه متوسط است. بدنه فرودست جامعه حتی تا این حد تقلیل داده شد که صرفا گروهی با دغدغه «شکم» هستند و نمیتوانند پرچم دار سودای آزادیخواهی باشند.
چه کسی باید از اعتراضات کارگری حمایت کند؟
کارگران بیکاری که از در بسته کارخانه خود رد نمیشوند، چیزی برای مبادله با جناحهای قدرت ندارند تا انتظار حمایتی از طرف آنها داشته باشند. جناحهای مخالف هم همگی چنان در ندانم کاری و سرگردانی خود گرفتارند که نه ابتکار عملی برای پشتیبانی از کارگران دارند و نه امکانی: جناحهای مختلف اپوزیسیون در بهترین حالت منتظرند که کارگران از سنگینی بار فشار اقتصادی به ستوه بیایند و بی آنکه مطالبه خاصی داشته باشند به کمک اپوزیسیون در خود مانده بیایند.
خیانت پر نعمت خاتمی
انتساب صفتهای شبهاخلاقی چون ترسو یا خائن کافی نیست. باید آن خط سیاسی که خاتمی را به ترس و خیانت وامیدارد بازشناخت. این که خاتمی دیگر حتی نمیتواند نقش سیاستمدار مردمگرای ترسخوردهای را که بود دوباره بازی کند و حتی نمیتواند به خودش وفادار باشد به این دلیل است که واقعیت سیاسی ایران با وجوه رادیکالش اصلاحطلبی را به انتهای منطقی آن و فروپاشی کشانده و دیگر جایی برای فانتزی میانهروی باقی نگذاشته است. این به بنبست رسیدن خط سیاسی خاتمی است که چنین واکنشی را به رای دادنش برانگیخته است. اصلاحطلبان از باز گذاشتن پنجره خاتمی براس سازش...
ما و نمایش انتخابات
به زودی نمایش انتخابات مجلس برگزار میشود. اینبار نه تنها خود انتخابات بلکه همه ابزارهای حکومت در به ابتذال کشاندن آن هم به ابتذال کشیده شدهاند. بازی توامان شورای نگهبان و وزارت کشور برای رد صلاحیتها که در آن هر یک در مقام ابزار یکی از جناحهای حکومت کودتا در رد صلاحیت دیگری عمل کردند، و مهندسی و تخریب دوطرفه برای مهرهچینی نهادی که آخرین توهمها درباره موثر بودنش از سوی رهبر و احمدینژاد در ماههای اخیر زدوده شده بود، همه و همه دلالت بر بحرانی میکند که پس از پایان نمایش دامنگیر همین جناحها خواهد شد.